लोणार मध्ये पेट्रोल साठी धावपड महागाईने जनता त्रस्त सरकार बेजबाबदार
बुलढाणा/
बुलढाणा जिल्ह्यात इंधन आणि पाणी टंचाईमुळे जनजीवन विस्कळीत झाले आहे. सध्याच्या काळात सामान्य माणसाला दैनंदिन गरजा पूर्ण करण्यासाठी मोठा संघर्ष करावा लागत आहे. पेट्रोल आणि डिझेल मिळवण्यासाठी पेट्रोल पंपांवर लोकांची मोठी गर्दी पाहायला मिळत आहे. विशेषतः लोणार शहरातून समोर आलेल्या एका व्हिडिओने सर्वांचे लक्ष वेधून घेतले आहे. या व्हिडिओमध्ये नागरिक हातात प्लास्टिकच्या कॅन घेऊन डिझेल मिळवण्यासाठी धावताना दिसत आहेत. पेट्रोल पंपावर डिझेलचा साठा संपल्यानंतर आणि नवीन टँकर पोहोचल्यानंतर ही परिस्थिती निर्माण झाली होती. हे दृश्य अत्यंत हृदयद्रावक आहे आणि सामान्य माणसाच्या हलाखीच्या परिस्थितीवर प्रकाश टाकते.
डिझेल ही आजच्या काळातील एक महत्त्वाची गरज आहे. शेतीची कामे असोत किंवा वाहतूक, डिझेलशिवाय कोणतीही गोष्ट शक्य नाही. जेव्हा डिझेलचा पुरवठा विस्कळीत होतो, तेव्हा संपूर्ण साखळीवर त्याचा परिणाम होतो. शेतकरी, वाहनचालक आणि मजूर वर्ग यांच्या कामावर याचा थेट परिणाम होतो. लोणारमधील ही घटना केवळ एका पंपाची नाही, तर इंधन टंचाईच्या वाढत्या धोक्याची आहे. पेट्रोल पंपावर बॅरिकेड्स लावल्यानंतर जेव्हा ते हटवले जातात, तेव्हा लोक जीव वाचवण्यासाठी पळत असल्यासारखे डिझेल मिळवण्यासाठी धावतात. ही परिस्थिती देशातील काही भागांत इंधनाबद्दल असलेल्या चिंतेचे प्रतीक बनली आहे.
केवळ डिझेलच नाही, तर पाणीटंचाईचा प्रश्नही गंभीर रूप धारण करत आहे. गुजरातसारख्या ठिकाणी महिलांना विहिरीमध्ये पंचेचाळीस फूट खाली उतरून पाणी काढावे लागत आहे. ही स्थिती अतिशय भयावह आहे. पिण्याचे पाणी ही मानवाची सर्वात मूलभूत गरज आहे, पण अनेक ठिकाणी या गरजा पूर्ण करण्यासाठीही मोठा लढा द्यावा लागत आहे. एकीकडे विकास आणि भविष्यातील स्वप्नांच्या गप्पा मारल्या जात आहेत, तर दुसरीकडे आजच्या काळात सामान्य माणसाला पाण्यासाठी आणि इंधनासाठी वणवण करावी लागत आहे. हे विरोधाभास आजच्या व्यवस्थापनावर अनेक प्रश्नचिन्हे निर्माण करत आहेत.
उत्तर प्रदेशातील परिस्थितीही काही वेगळी नाही. तिथे वीज टंचाईमुळे सर्वसामान्यांचे हाल होत आहेत. भीषण उन्हाळ्यात तासनतास वीज नसल्यामुळे जनजीवन ठप्प झाले आहे. लोक रस्त्यावर उतरून आंदोलन करत आहेत, तरीही उपाययोजना होताना दिसत नाहीत. अनेक ठिकाणी विद्यार्थ्यांना अभ्यास करण्यासाठी विजेची सोय नसल्यामुळे रस्त्यावरील दिव्यांखाली बसावे लागत आहे. रुग्णालये आणि निवासी संकुलांमध्ये वीज नसल्यामुळे लिफ्टमध्ये लोक अडकल्याच्या बातम्या येत आहेत. हे सर्व पाहता प्रशासन आणि व्यवस्थापन पूर्णपणे अपयशी ठरत असल्याचे लोकांचे म्हणणे आहे.
नेत्यांकडून केवळ भविष्यातील स्वप्ने दाखवली जात आहेत, परंतु आजच्या समस्यांकडे कोणाचेही लक्ष नाही. लोक सध्याच्या संकटाचा सामना करत आहेत, तर सरकार मात्र जुन्या गोष्टी विसरून पुढे बघण्याचा सल्ला देत आहे. जनतेला आजच्या घडीला वीज, पाणी आणि स्वस्त इंधन हवे आहे. जेव्हा लोकांच्या मूलभूत मागण्या पूर्ण होत नाहीत, तेव्हा त्यांच्यामध्ये असंतोष निर्माण होणे स्वाभाविक आहे. स्थानिक पातळीवरील या समस्यांकडे दुर्लक्ष करून केवळ मोठ्या घोषणा केल्याने सामान्य माणसाचे जीवन सुसह्य होणार नाही.
पत्रकारितेचे काम हे लोकांच्या समस्या सरकारपर्यंत पोहोचवणे आहे. आम्ही जनतेच्या या समस्या मांडत राहणार आहोत. इंधन टंचाई, पाणी टंचाई आणि विजेची समस्या हे सर्व मुद्दे महत्त्वाचे आहेत. सामान्य माणसाच्या दैनंदिन आयुष्याशी संबंधित या गोष्टींवर गांभीर्याने विचार करण्याची गरज आहे. जोपर्यंत यावर ठोस उपाय काढले जात नाहीत, तोपर्यंत लोकांचा संघर्ष सुरूच राहील. बुलढाणा असो किंवा उत्तर प्रदेश, सगळीकडेच एकच चित्र आहे—सामान्य माणूस लाचार झाला आहे. सरकारला याकडे गांभीर्याने पाहण्याची आणि त्वरित निर्णय घेण्याची गरज आहे.
शेवटी, विकासाचे मोजमाप हे मोठ्या प्रकल्पांवरून नाही, तर सामान्य माणसाला किती सोयी-सुविधा सहज मिळतात, यावरून व्हायला हवे. जेव्हा लोक रस्त्यावर उतरून डिझेलसाठी धावतात, तेव्हा समजून घ्यावे की कुठेतरी मोठी चूक होत आहे. या परिस्थितीची दखल घेणे आणि ती बदलणे ही काळाची गरज आहे. सामान्य माणसाचा संयम संपण्याआधी व्यवस्थापनाने सक्रिय व्हायला हवे. आपण सर्व जण एका अशा वळणावर उभे आहोत, जिथे केवळ आश्वासने नकोत, तर कृती हवी आहे. लोणारमधील या घटनेने आरसा दाखवला आहे की परिस्थिती किती नाजूक आहे. आता वेळ आली आहे की आपण या समस्यांवर थेट आणि प्रामाणिकपणे बोलले पाहिजे. केवळ चर्चा करून किंवा गोल पोस्ट बदलून समस्या सुटणार नाहीत, तर त्यासाठी जमिनीवर जाऊन काम करावे लागेल.
