खाकीच्या वरदहस्ताने संभाजीनगरमध्ये शिक्षकाची निर्घृण हत्या; पोलीस की गुंड? सामान्य जनतेचा संतप्त सवाल
छत्रपती संभाजीनगर:
मराठवाड्यात कायद्याचे राज्य उरले आहे की गुंडांचे, असा थरकाप उडवणारा प्रश्न निर्माण करणारी एक अतिशय धक्कादायक आणि भयंकर घटना छत्रपती संभाजीनगरमधील वेरूळ येथे घडली आहे. गावात रात्रीच्या वेळी फिरणाऱ्या संशयास्पद व्यक्तींना केवळ पोलीस असल्याचा पुरावा मागितला आणि कायदा पाळण्याचे आवाहन केले, म्हणून एका ५४ वर्षीय जिल्हा परिषदेच्या निष्पाप शिक्षकाला लाथाबुक्क्यांनी बेदम मारहाण करून जागेवरच ठार मारण्यात आले. सुरेश बोरसे असे या दुर्दैवी मृत शिक्षकाचे नाव असून, या घटनेमुळे संपूर्ण महाराष्ट्रात तीव्र संतापाची लाट उसळली आहे. एखाद्या व्यक्तीला जीव जाईपर्यंत मारत राहणे हा मराठवाड्यातील गुंडांचा नवा पॅटर्न झाला आहे की काय, अशी भीती आता नागरिकांच्या मनात निर्माण झाली आहे. सर्वात गंभीर बाब म्हणजे, ज्या खाकी वर्दीवर जनतेच्या रक्षणाची जबाबदारी असते, तेच पोलीस आता उघडपणे गुंडांच्या खांद्याला खांदा लावून फिरत असल्याचे या घटनेतून समोर आले आहे.
मृत सुरेश बोरसे हे वेरूळ येथील जिल्हा परिषदेच्या शाळेत शिक्षक म्हणून कार्यरत होते. बुधवारी रात्रीच्या वेळी ते आपल्या कुटुंबासाठी घरातून आईस्क्रीम आणण्यासाठी बाहेर पडले होते. नेहमीप्रमाणे शांत असलेल्या गावात अचानक त्यांना काही अनोळखी लोकांची हालचाल आणि मोठा गोंधळ पाहायला मिळाला. रात्रीच्या वेळी गावामध्ये अनोळखी माणसे पाहून एक सुजाण नागरिक आणि शिक्षक म्हणून बोरसे यांनी त्यांना हटकले आणि एवढ्या रात्री गावात काय करत आहात, अशी साधी विचारणा केली. त्यावर त्या अनोळखी टोळक्याने आम्ही पोलीस आहोत, असे उत्तर दिले. मात्र, त्या रात्री आलेल्या एकाही व्यक्तीच्या अंगावर पोलिसांची अधिकृत खाकी वर्दी नव्हती. वर्दी नसलेल्या या व्यक्तींवर संशय आल्यामुळे शिक्षक बोरसे यांनी त्यांना पोलिसांचे ओळखपत्र म्हणजेच आयकार्ड दाखवण्याची विनंती केली. कायदा आणि नियमांचे पालन करणाऱ्या एका शिक्षकाने केवळ ओळखपत्र मागितले, याच गोष्टीचा राग मनात धरून त्या चार-पाच जणांनी बोरसे यांना अत्यंत क्रूरपणे बेदम मारायला सुरुवात केली.
मारहाणीचा हा प्रकार एवढ्यावरच थांबला नाही. कोणाचा आवाज बाहेर जाऊ नये आणि गावकऱ्यांना याची भणंग लागू नये, म्हणून त्या गुंडांनी बोरसे यांना ओढत नेऊन समोर उभ्या असलेल्या स्कॉर्पिओ गाडीमध्ये कोंडले आणि गाडीच्या आतच त्यांना लाथाबुक्क्यांनी मारहाण करणे सुरू ठेवले. हा अत्यंत थरारक आणि भयंकर प्रकार एका लहान मुलाने दुरुन पाहिला. त्या लहान मुलाने तात्काळ धावत जाऊन ही माहिती बोरसे यांच्या पत्नी आणि मुलींना दिली. आपल्या घरातील कर्ता माणूस अडचणीत असल्याचे समजताच बोरसे यांच्या पत्नी आणि दोन्ही मुलींनी घटनास्थळाकडे धाव घेतली. त्या संपूर्ण परिसरात आपल्या पतीचा आणि वडिलांचा शोध घेऊ लागल्या. तितक्यात त्यांना त्या स्कॉर्पिओ गाडीच्या आतून ‘मला मारू नका’ अशी गयावया करणारा आणि जीव वाचवण्यासाठी याचना करणारा बोरसे यांचा केविलवाणा आवाज ऐकू आला. आपल्या वडिलांचा आवाज ऐकून मुली आणि पत्नी तात्काळ त्या गाडीजवळ पोहोचल्या.
कुटुंबीय जवळ आल्याचे पाहताच त्या गुंडांमधील एकाने चालक आणि इतर सहकाऱ्यांना मोठ्याने ओरडून गाडी काढण्याचे आदेश दिले. शिक्षक बोरसे यांना गाडीत ठेवूनच ती गाडी पळवून नेण्याचा त्या गुंडांचा कट होता. परंतु, वडिलांना वाचवण्यासाठी बोरसे यांच्या एका शूर मुलीने स्वतःच्या जिवाची पर्वा न करता थेट धावत्या स्कॉर्पिओ गाडीसमोर हात आडवे करून उभे राहण्याचे धाडस दाखवले. मुलीने गाडी अडवल्यामुळे आणि आवाजामुळे हळूहळू गावातील इतर लोकही त्या ठिकाणी जमा होऊ लागले. लोकांचा वाढता दबाव पाहून अखेर गाडीतील गुंड खाली उतरले. त्यानंतर बोरसे यांच्या पत्नीने आणि गावकऱ्यांनी मिळून त्यांना अत्यंत गंभीर अवस्थेत गाडीतून बाहेर काढले. त्यांची प्रकृती अत्यंत खालावलेली असल्यामुळे त्यांना तातडीने उपचारासाठी रुग्णालयाकडे नेण्यात आले. परंतु, त्या नराधमांनी बोरसे यांच्या छातीवर इतक्या ताकदीने आणि अमानुषपणे बुक्क्या मारल्या होत्या की, रुग्णालयात पोहोचण्यापूर्वीच वाटेतच त्यांची प्राणज्योत मालवली. या संपूर्ण घटनेचे गांभीर्य ओळखून बोरसे यांच्या धाडसी मुलीने आपल्या मोबाईलमध्ये त्या सर्व आरोपींचा आणि घटनास्थळाचा व्हिडिओ रेकॉर्ड करून ठेवला, जो आज या गुन्ह्याचा सर्वात मोठा पुरावा ठरत आहे.
या संपूर्ण प्रकरणाची मूळ पाळेमुळे तपासली असता, पोलीस आणि गुन्हेगारांचे धक्कादायक साटेलोटे उघडकीस आले आहे. वैजापूर तालुक्यामध्ये संदीप आवारे आणि रवींद्र आवारे या दोन स्थानिक गुंडांमध्ये काही दिवसांपूर्वी मोठा वाद झाला होता. या वादातून रवींद्र आवारे याच्यावर जीवघेणा हल्ला झाला होता. या हल्ल्याप्रकरणी पोलिसांनी दोन आरोपींना अटक केली होती, तर तिसरा आरोपी फरार होता. हा फरार आरोपी शिक्षक बोरसे यांच्या वेरूळ गावात कुठेतरी लपून बसला आहे, अशी माहिती पोलिसांना मिळाली होती. याच फरार आरोपीला पकडण्यासाठी वैजापूर पोलीस ठाण्याचे फौजदार एकनाथ नागरगोजे आणि कॉन्स्टेबल वाल्मिक बनगे हे दोघे गावात आले होते. परंतु, कर्तव्यावर येत असताना या दोघांपैकी एकाच्याही अंगावर पोलिसांची अधिकृत वर्दी नव्हती, तसेच त्यांच्याकडे कोणतेही सरकारी वाहन नव्हते. ज्या गुंडावर म्हणजेच रवींद्र आवारेवर हल्ला झाला होता, त्याच गुंडाची स्कॉर्पिओ गाडी आणि त्याचीच गुंड प्रवृत्तीची खाजगी माणसे सोबत घेऊन हे पोलीस अधिकारी गावात तपासासाठी आले होते. इतकेच नव्हे तर, समाजात दहशत निर्माण करण्यासाठी आणि आपला रुबाब दाखवण्यासाठी त्यांनी त्या खाजगी गाड्यांवर ‘पोलीस’ अशी पाटी देखील लावली होती. यावरून हे पोलीस अधिकारी अधिकृत तपासासाठी आले होते की गुंडांसोबत मिळून वसुली किंवा कसलातरी गैरप्रकार करायला आले होते, असा गंभीर संशय निर्माण होतो.
शिक्षक सुरेश बोरसे यांच्या मृत्यूनंतर पोलिसांनी या प्रकरणात जी भूमिका घेतली, ती अत्यंत संशयास्पद आणि संतापजनक आहे. घटना घडल्यानंतर आणि बोरसे यांच्या मुलीने स्पष्ट व्हिडिओ पुरावा दिला असतानाही, पोलिसांनी सुरुवातीला केवळ ‘अज्ञातांविरोधात’ गुन्हा दाखल केला. व्हिडिओमध्ये सर्व आरोपींचे चेहरे स्पष्ट दिसत असूनही पोलिसांनी दाखवलेली ही मवाळ भूमिका संशयाला बळ देणारी ठरली. पोलिसांच्या या पक्षपाती आणि ढिसाळ कारभाराविरोधात संपूर्ण गाव आणि शिक्षक समाज संतप्त झाला. संतप्त गावकऱ्यांनी आणि शिक्षकांनी सलग चार तास रस्ता रोको आंदोलन करून प्रशासनाला धारेवर धरले. जनतेचा हा वाढता आक्रोश पाहून अखेर पोलिसांनी नमते घेतले आणि सात जणांच्या विरोधात गुन्हा दाखल केला. परंतु, हा गुन्हा दाखल करतानाही पोलिसांनी आरोपींना पाठीशी घालण्याचा प्रयत्न केला. पोलिसांनी लावलेली कलमे इतकी कमकुवत आणि सैल होती की, गुन्हा दाखल झाल्यानंतर अवघ्या १२ तासांच्या आत ते सर्व गुंड न्यायालयातून जामिनावर मोकळे झाले आणि उजळ माथ्याने समाजात फिरू लागले. दुसरीकडे, या संपूर्ण प्रकरणाला कारणीभूत ठरलेल्या आणि गुंडांच्या गाडीत बसून आलेल्या त्या दोन पोलिसांवर अद्यापपर्यंत कोणतीही साधी प्रशासकीय किंवा कायदेशीर कारवाई करण्यात आलेली नाही.
कोणतेही धारदार हत्यार किंवा बंदूक न वापरता, केवळ लाथाबुक्क्यांनी मारहाण करून एका सुशिक्षित आणि सन्माननीय शिक्षकाचा जीव घेणे, हे क्रूरतेच्या सर्व मर्यादा ओलांडणारे आहे. सुरेश बोरसे यांच्या नशिबी जे भयंकर मरण आले, त्यामुळे एक हसतेखेळते कुटुंब उद्ध्वस्त झाले आहे. वडिलांचे छत्र हरपलेल्या मुली आणि पती गमावलेल्या पत्नीला या अमानुष घटनेच्या यातना आयुष्यभर सहन कराव्या लागणार आहेत. आज या घटनेमुळे महाराष्ट्रातील कायदा आणि सुव्यवस्थेचे धिंडवडे निघाले असून, सर्वसामान्य जनतेच्या मनात भीतीचे वातावरण आहे. लोकशाहीत आणि कायद्याच्या राज्यात राहून जर पोलिसांना किंवा संशयास्पद व्यक्तींना साधा प्रश्न विचारल्याबद्दल सर्वसामान्यांना आपला जीव गमावावा लागत असेल, तर जनतेने न्याय कोणाकडे मागावा, हाच मुख्य सवाल आहे. पोलीस आणि गुंडांच्या या युतीला वेळीच वेसण घातली गेली नाही, तर सर्वसामान्यांचे जगणे कठीण होईल. या प्रकरणी गृह विभागाने तातडीने लक्ष घालून दोषी पोलिसांना सेवेतून बडतर्फ करावे आणि सर्व आरोपींवर कडक कलमांखाली गुन्हा चालवून बोरसे कुटुंबाला न्याय द्यावा, अशी मागणी आता जोर धरत आहे.