राम मंदिरातील दान चोरी प्रकरण: साधू-संतांचा उद्रेक, सीबीआय चौकशीची मागणी; ‘राजा’ वाचवण्यासाठी प्याद्यांचा बळी?
विशेष प्रतिनिधी/विश्वमंथन
अयोध्येतील राम मंदिराच्या पवित्र कार्यात झालेल्या दान चोरीच्या प्रकरणाने आता संपूर्ण देशात खळबळ उडवून दिली आहे. ज्या राम मंदिरासाठी कोट्यवधी हिंदूंनी आपल्या श्रद्धेपोटी दान दिले, तिथेच जर अशी चोरी होत असेल, तर प्रश्न उपस्थित होणे स्वाभाविक आहे. या प्रकरणावरून आता साधू-संतांचा संयम सुटला असून, त्यांनी थेट दिल्लीच्या रस्त्यावर उतरत सरकारला आरसा दाखवण्यास सुरुवात केली आहे. पाचशेहून अधिक साधू-संतांनी पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या निवासस्थानावर धडक मोर्चा काढत या प्रकरणाची सीबीआयमार्फत निष्पक्ष चौकशी करण्याची मागणी केली आहे.
गेल्या काही दिवसांपासून सोशल मीडियापासून ते गल्लीबोळातील चर्चेपर्यंत एकच प्रश्न विचारला जात आहे: राम मंदिरातील दानाची चोरी करणारा नक्की कोण? पण या प्रश्नाचे उत्तर शोधताना आता संशय आणि संतापाचे ढग दाटून आले आहेत. साधू-संतांच्या मते, या संपूर्ण प्रकरणाची एसआयटीकडून सुरू असलेली चौकशी म्हणजे केवळ एक देखावा असून, यात मोठ्या माशांना वाचवून केवळ छोट्या कर्मचाऱ्यांना बळीचा बकरा बनवले जात आहे. ही परिस्थिती पाहता, बुद्धिबळाच्या खेळात जसा राजाला वाचवण्यासाठी प्याद्यांचा बळी दिला जातो, तसाच काहीसा खेळ या प्रकरणाच्या तपासात सुरू आहे का, अशी तीव्र चर्चा सर्वसामान्यांमध्ये रंगली आहे.
या आंदोलनात सहभागी झालेल्या संतांनी अत्यंत आक्रमक भूमिका घेतली आहे. आपल्या सनातन धर्माच्या अस्मितेवर झालेला हा आघात असल्याचे सांगत, संतांनी म्हटले आहे की, जर सरकारची इच्छाशक्ती असेल तर ते २४ तासांच्या आत पाताललोकात लपलेल्या चोरालाही शोधून काढू शकतात. पण मग इतकी दिरंगाई का? सरकारच्या या कारभारावर संतांनी ‘लापरवाही’ असल्याचा थेट आरोप केला आहे. विशेष म्हणजे, पंतप्रधान निवासाकडे जाणाऱ्या संतांना पोलिसांनी रोखल्यानंतर, संत थेट रस्त्यावरच झोपून आपला निषेध नोंदवताना दिसले. हे दृश्य खरोखरच धक्कादायक असून, देशातील धार्मिक अस्मितेच्या रक्षणासाठी साधू-संतांना रस्त्यावर का यावे लागते, हा प्रश्न सर्वांनाच पडला आहे.
या प्रकरणाच्या तपासावर साधू-संत समाधानी नाहीत. त्यांनी स्पष्ट आरोप केला आहे की, तपासाच्या नावाखाली केवळ आठ कर्मचाऱ्यांना पकडून प्रकरण मिटवण्याचा प्रयत्न होत आहे. खरा सूत्रधार, ज्याला संत ‘मोठा मासा’ संबोधत आहेत, तो अजूनही अयोध्येत फिरत आहे. त्यामुळेच, जोपर्यंत या प्रकरणाची सीबीआय चौकशी होत नाही, तोपर्यंत संतांचा हा संघर्ष थांबणार नाही, असा पवित्रा त्यांनी घेतला आहे. जर सरकारने ही मागणी मान्य केली नाही, तर चित्रकूट ते अयोध्या अशी ‘चंदा चोरी से आस्था बचाव यात्रा’ काढण्याचा इशारा त्यांनी दिला आहे. ही यात्रा केवळ एक आंदोलन नसून, ते भक्तांच्या भावनेचे प्रकटीकरण असेल, असे संतांचे म्हणणे आहे.
सर्वसामान्यांमध्ये आता या विषयावर उलटसुलट चर्चा सुरू आहे. अनेक लोक दबक्या आवाजात विचारत आहेत की, मंदिराच्या दानपेटीवर डल्ला मारण्याचे धाडस कोणाचे? आणि त्या धाडसामागे कोणाचा हात आहे? तपासाच्या या पद्धतीकडे पाहता, लोकांना संशय येत आहे की, खऱ्या गुन्हेगारांना पाठीशी घालण्यासाठीच ‘प्याद्यांचा बळी’ दिला जात आहे. जेव्हा एखादे प्रकरण महत्त्वाचे असते, तेव्हा तपासाचा रोख खरा सूत्रधार शोधण्याकडे असायला हवा, परंतु इथे तसे होताना दिसत नाही, असा सूर उमटत आहे. या परिस्थितीमुळे केंद्र सरकार आता कोणत्या पावला उचलते, याकडे संपूर्ण देशाचे लक्ष लागून राहिले आहे.
राम मंदिर हे केवळ एक मंदिर नसून ती कोट्यवधी लोकांच्या श्रद्धेचे केंद्र आहे. या मंदिरातील दान चोरीला जाणे ही घटना देशाच्या प्रतिमेला तडा देणारी आहे. संतांनी म्हटले आहे की, आपल्या प्रभू रामजींच्या अयोध्येत आणि सनातन संस्कृतीच्या केंद्रात जर अशी कृत्ये होत असतील, तर ती अक्षम्य आहेत. देशभरातून आलेल्या साधू-संतांनी एकजूट होऊन ही मागणी लावून धरली आहे की, सत्याचा विजय व्हायला हवा. कोणत्याही राजकीय दबावाखाली न येता, या प्रकरणातील प्रत्येक दोषीला कडक शिक्षा झालीच पाहिजे.
आता चेंडू सरकारच्या कोर्टात आहे. एसआयटीवर विश्वास नसल्याचे संतांनी स्पष्ट केले आहे, तर मग सीबीआय चौकशी का लांबवली जात आहे? हा प्रश्न अनुत्तरित आहे. आगामी जन्माष्टमीपर्यंत जर या प्रकरणाची सीबीआय चौकशी झाली नाही, तर हे आंदोलन अधिक तीव्र होईल, असे संकेत संतांनी दिले आहेत.
थोडक्यात सांगायचे तर, ही केवळ एका चोरीची बातमी नाही, तर ही न्यायाची मागणी आहे. जोपर्यंत या चोरीमागील खरा चेहरा समोर येत नाही आणि सीबीआयमार्फत दूध का दूध, पाणी का पाणी होत नाही, तोपर्यंत ही लाट शांत होणार नाही. सामान्य माणसाच्या मनात असलेले प्रश्न, संतांचा संताप आणि सरकारची भूमिका या त्रिकोणात आता हे प्रकरण अडकले आहे. आता काळच सांगेल की, न्यायाची देवतेचा डोळा उघडतो की, तो ‘बुद्धिबळाचा खेळ’ असाच सुरू राहतो.
