बुलढाणा प्रतिनिधी:
बागेश्वर धामचे प्रमुख धीरेंद्र शास्त्री यांनी अलीकडेच केलेल्या एका विधानामुळे समाजात नव्या वादाला तोंड फुटले असून सोशल मीडियापासून ते गल्लीबोळातील चर्चेपर्यंत हा विषय ऐरणीवर आला आहे. ‘प्रत्येक हिंदूने चार मुले जन्माला घालावीत आणि त्यातील एक मूल राष्ट्रीय स्वयंसेवक संघाला (आरएसएस) द्यावे, कारण देशावर संकट आल्यावर आरएसएस ठामपणे उभे राहते,’ असे आवाहन त्यांनी एका जाहीर मंचावरून केले. शास्त्री यांच्या या विधानानंतर लोकांमध्ये तीव्र पडसाद उमटत असून, त्यांच्या विधानातील ऐतिहासिक संदर्भांपासून ते वर्तमान सामाजिक परिस्थितीपर्यंत अनेक प्रश्न उपस्थित केले जात आहेत.
धीरेंद्र शास्त्री यांनी आरएसएसची तुलना थेट देशाच्या रक्षणकर्त्यांशी केली असली तरी, सामान्य नागरिकांमध्ये यावरून उलटसुलट चर्चा सुरू झाली आहे. लोकांचा असा स्पष्ट मतप्रवाह दिसून येत आहे की, इतिहासाचे विकृतीकरण जेवढे केले जाईल, तेवढेच लोक सत्याचा शोध अधिक वेगाने घेतात. ‘शिवाजी कोण?’ या पुस्तकावरून झालेल्या वादानंतर ते पुस्तक ज्या प्रकारे घराघरात पोहोचले, तसेच काहीसे आता या विधानांच्या बाबतीत घडताना दिसत आहे. विशेषतः याच मंचावरून त्यांनी छत्रपती शिवाजी महाराजांनी आपला जिरेटोप समर्थ रामदास स्वामींच्या चरणी ठेवला होता, असे जे विधान केले होते, त्याचे गंभीर पडसाद उमटले आहेत. या विधानामुळे लोकांमध्ये संताप व्यक्त होत असून, शिवरायांचे स्वराज्य उभे करण्यातील स्वाभिमान आणि रामदास स्वामींचा या प्रकरणाशी नसलेला संबंध आता जनसामान्यांच्या लक्षात येऊ लागला आहे.
आजच्या काळात सामान्य माणूस महागाई आणि बेरोजगारीच्या संकटात प्रचंड होरपळत आहे. हाताला काम नाही आणि खिशात पैसा नाही, अशा परिस्थितीत धार्मिक व्यासपीठावरून जेव्हा अशा प्रकारची विधाने केली जातात, तेव्हा लोकांच्या मनात संशय निर्माण होतो. लोकांच्या मते, सत्तेच्या जवळ बसलेले लोक मूळ प्रश्नांवरून लक्ष भरकटवण्यासाठी सत्यावर आधारित खोटे बोलण्याचे तंत्र वापरत आहेत. धीरेंद्र शास्त्री यांनी आरएसएसचे कौतुक करताना ती संघटना संकटात मदतीला येते असे म्हटले, मात्र या दाव्यावरही आता मोठी टीका होत आहे. भारताच्या स्वातंत्र्यलढ्यात किंवा देशाच्या हिताच्या मोठ्या संघर्षात या संघटनेचा नेमका काय सहभाग होता, असा प्रश्न आता सर्वसामान्य विचारत आहेत. काही ऐतिहासिक संदर्भांचा आधार घेत लोक असे म्हणत आहेत की, ज्या वेळी देश इंग्रजांविरुद्ध लढत होता, तेव्हा या संघटनेची भूमिका ही संशयास्पद किंवा ब्रिटिशांना पूरक होती.
नैसर्गिक आणि मानवनिर्मित आपत्तींच्या काळातही मदतीचे जे दावे केले जातात, त्यावर लोक शंका उपस्थित करत आहेत. पंजाबमध्ये जेव्हा महापुराने थैमान घातले होते, तेव्हा तेथील मुस्लिम धर्मियांनी आणि स्थानिक शीख बांधवांनी मदतीचा मोठा हात दिला होता. त्यावेळी सरकार किंवा आरएसएसचा पत्ताही नव्हता, असा मुद्दा आता चर्चेत आला आहे. कुंभमेळ्यात जेव्हा चेंग्राचेंगरी झाली आणि अनेक लोक जखमी झाले, तेव्हाही या संघटनेचे लोक मदतीसाठी कुठे होते, असा प्रश्न विचारला जात आहे. केवळ जातिवादाचे प्रश्न किंवा विशिष्ट विचारसरणीच्या प्रसारासाठी ही संघटना सक्रिय दिसते, पण सामान्य माणसाच्या दुःखात ती कधीच खंबीरपणे उभी राहत नाही, अशी चर्चा जनसामान्यांत रंगली आहे.
थोडक्यात सांगायचे तर, धीरेंद्र शास्त्री यांनी आरएसएस देशावर संकट आल्यावर नेमकी कशी आणि कुठे उभी राहिली, याची ठोस उदाहरणे द्यावीत, अशी मागणी आता जोर धरत आहे. केवळ चार मुले जन्माला घालण्याचे आवाहन करून किंवा भावनिक राजकारण करून समाजाचे मूळ प्रश्न सुटणार नाहीत. उलट, महागाई आणि बेरोजगारीसारख्या गंभीर प्रश्नांवरून जनतेचे लक्ष विचलित करण्यासाठीच हे वैचारिक खेळ खेळले जात असल्याची भावना प्रबळ होत आहे. या सर्व घडामोडींमुळे पत्रकारितेच्या दृष्टीने हा एक मोठा सामाजिक पेच निर्माण झाला असून, आध्यात्मिक गुरुंच्या व्यासपीठावरून अशा प्रकारची राजकीय आणि वादग्रस्त विधाने येणे लोकशाहीसाठी आणि सामाजिक सलोख्यासाठी कितपत योग्य आहे, हा मोठा संशोधनाचा विषय ठरत आहे.
